Świat nie jest sprawiedliwy, każdy introwertyk może to stwierdzić. Zazwyczaj doceniane są osoby, które potrafią zrobić wokół siebie zamieszanie. Introwertycy działają inaczej. Czy zastanawiałaś się kiedyś, z czego wynikają te różnice? Jestem pewien, że odpowiedz Cię zaskoczy. Musimy ich poszukać głęboko w naszych głowach.

Czynniki, które wpływają na Twoją osobowość?

Osobowość każdego z nas jest niezwykle skomplikowana. Jednak na jej kształt mają wpływ głównie trzy czynniki: uwarunkowania biologiczne, środowisko społeczne i podejmowane przez nas decyzje. To właśnie z tej układanki powstaje pełny obraz naszej osobowości.

Na uwarunkowania biologiczne nie mamy wielkiego wpływu. Po prostu rodzimy się z pewnym zestawem genów, którego nie możemy tak po prostu zmienić. Nasze mózgi różnią się od siebie, dlatego w inny sposób patrzymy na świat. Inaczej podchodzimy do wyzwań i mamy inną tolerancję ryzyka. Tacy po prostu jesteśmy i wynika to głównie z naszej biologii.

Jednak nie przychodzimy na świat z całkowicie ukształtowaną osobowością. Bardzo duży wpływ na kształtowanie się naszej osobowości ma środowisko, w którym dorastamy i przemywamy na co dzień. Nasza osobowość zawsze kształtuje się w kontakcie z innymi ludźmi, którzy często mają na nas większy wpływ niż się wydaje.

Zmieniamy się pod wpływem innych ludzi. Możemy też swoją osobowość w pewien sposób kształtować poprzez decyzje, które podejmujemy na co dzień. Każdy człowiek szuka w swoim życiu sensu. Ważna jest dla nas autonomia i swoboda podejmowania decyzji. Kiedy czujemy się naprawdę wolni, możemy się rozwijać i zmieniać w kierunku, który wydaje się nam właściwy.

To wszystko wpływa na naszą osobowość. Jednak chciałbym teraz skupić się bardziej na różnicach biologicznych, które możemy zauważyć u introwertyków i ekstrawertyków. To niesamowite, ale mózgi tych osób się różnią. Ma to ogromny wpływ na ich życiowe decyzje. Poruszałem ten temat w trochę innym kontekście w artykule: Jesteś introwertykiem? Bądź z tego dumna! 

Jak działają ekstrawertycy, a jak introwertycy?

Jak pokazują badania, po zachowaniu zaledwie czteromiesięcznych niemowląt można stwierdzić, czy wyrosną na introwertyków, czy ekstrawertyków. Introwertycy od samego początku są bardziej wrażliwi na wszelkie bodźce zewnętrzne. Zdecydowanie bardziej reagują na hałasy, mocne zapachy i jaskrawe światło.

Ekstrawertycy zazwyczaj lepiej radzą sobie z bodźcami zewnętrznymi i nie są one dla nich tak wyczerpujące jak dla introwertyków. Ekstrawertycy potrafią brylować w towarzystwie nawet w sytuacji, kiedy jeszcze przed chwilą nikogo nie znali. Są bardziej śmiali i lubią podejmować się wyzwań.

Ekstrawertykom sprzyja różnorodność. Chętnie łapią wiele srok za ogon w jednym czasie i zupełnie się tym nie przejmują. Lubią sport i rywalizacje. W życiu stale szukają przygód, dlatego często pasjonują się podróżami.

Introwertycy nie potrzebują takiej zewnętrznej stymulacji. Są zdecydowanie bardziej refleksyjni. Potrafią zająć się w skupieniu zadaniami, które nie wymagają wielkiej ekscytacji i fajerwerków. Jednak ich mózgi ciągle pracują na najwyższych obrotach. Bardzo wiele przeżywają „wewnętrznie”, dlatego nadmierne bodźce zewnętrzne im przeszkadzają.

Czym różnią się mózgi introwertyków i ekstrawertyków?

Za te wszystkie różnice między introwertykami i ekstrawertykami odpowiadają ich mózgi. Są one inaczej skonstruowane i odmiennie reagują na bodźce wywołujące emocje. Ekstrawertycy kierują się w życiu poszukiwaniem nagród. Introwertycy mają bardziej wrażliwy układ w mózgu, który odpowiada za odczuwanie strachu.

Mózgi ekstrawertyków napędzane są dopaminą, która jest neuroprzekaźnikiem odpowiedzialnym za dążenie do nagród i skupianie się wyłącznie na ekscytujących aktywnościach. Jest ona związana również z ciekawością świata, a także odpowiada za to, że ekstrawertycy nie potrafią spokojnie wysiedzieć w miejscu, bo potrzebują ciągłej stymulacji.

Mózgi introwertyków napędzane są acetylocholiną, która jest neuroprzekaźnikiem odpowiedzialnym za pamięć, koncentrację i uczenie się, ale także wiąże się z dużą potrzebą bezpieczeństwa. Właśnie dlatego introwertycy mają silny instynkt samozachowawczy i są bardzo czujni.

Dopamina dodaje ekstrawertykom odwagi i dlatego akceptują duże ryzyko, jeżeli mają szansę osiągnąć jakiś cel. Ekstrawertycy często gestykulują i potrafią okazywać duże emocje. To wszystko niestety skłania ich często do nadmiernej brawury. Podejmują czasami decyzje bez przemyślenia i odbija się to później na całym ich życiu.

Introwertycy nie pokazują tak wielu emocji na zewnątrz. Unikają ryzyka, bo najważniejsze jest dla nich bezpieczeństwo. Dążą często do stabilizacji. Nie oznacza to jednak, że introwertycy mają nudne życie. Po prostu inaczej podchodzą do ryzyka i emocji, bo napędza ich inny neuroprzekaźnik niż ekstrawertyków.

Te drobne różnice w mózgu sprawiają, że ekstrawertycy bardzo szybko się wszystkim nudzą. Jeżeli brakuje im bodźców zewnętrznych, trudno jest im się na czymś skupić. Introwertycy w takich sytuacjach czują się świetnie. Mogą pomyśleć i skupić się na swoich odczuciach wewnętrznych. Nuda naprawdę rzadko dotyka introwertyków.

Niestety acetylocholina, która dominuje w mózgach introwertyków, ma również swoją mroczną stronę. Skłania często do nadmiernej ostrożności i ciągłego analizowania swojej sytuacji. W ten sposób introwertycy często odsuwają swoje działanie w czasie, a w skrajnych przypadkach nawet o nich zapominają.

Introwertycy mają duży problem, aby zrobić ten pierwszy krok w kierunku działania, bo najbardziej na świecie boją się porażki. Kiedy w ich głowach pojawiają się wątpliwości, zaczynają zwlekać z podjęciem jakiejkolwiek decyzji. Jednak takie myślenie czasami się nam przydaje, o czym możesz przeczytać w artykule: Dlaczego w dzisiejszym świecie nie warto być optymistą? 

Czy lepiej być introwertykiem, czy ekstrawertykiem?

Nie ma lepszej i gorszej osobowości. Każdy z nas sprawdzi się doskonale w innych sytuacjach. Na świecie jest miejsce dla ekstrawertyków i introwertyków. Muszą być oni jednak świadomi, jakie mają mocne i słabe strony. W ten sposób mogą działać bardziej efektywnie.

Introwertycy częściej interesują się psychologią i rozwojem osobistym. Dbają o rozwój samoświadomości. Starają się lepiej poznawać samych siebie. Ekstrawertyków to aż tak bardzo nie kręci. Dlatego działają często zbyt pochopnie i podejmują decyzje, które ciężko cofnąć.

Jeżeli jesteś ekstrawertyczką, powinnaś uważać na swoją skłonność do ryzyka. Czasami może Cię ona wpędzić w spore problemy. Spróbuj opanować swoje emocje i gorącą głowę. Zastanów się czasem dwa razy, zanim rozpoczniesz kolejny nowy projekt, mimo tego, że nie dokończyłaś kilku poprzednich.

Jeżeli jesteś introwertyczką, powinnaś częściej wychodzić ze swojej strefy komfortu. Jeżeli naprawdę chcesz coś osiągnąć, musisz czasami pokonać swój strach przed działaniem. Nie analizuj wszystkiego w nieskończoność. Tyle razy już odpuszczałaś. Wykonaj pierwszy krok i sprawdź w praktyce, czy Twój pomysł może wypalić.

Ekstrawertycy i introwertycy mogą męczyć się swoim towarzystwem. Introwertycy skupiają się na budowaniu trwałych i głębokich relacji, ale tylko z wybraną grupą osób. Ekstrawertycy mają więcej płytkich i przelotnych znajomości. Nie oznacza to jednak, że nie mogą się oni ze sobą dogadać.

Wystarczy tylko trochę empatii i zrozumienia dla drugiej strony. Mózgi ekstrawertyków i introwertyków są od siebie różne, dlatego inaczej muszą się ze sobą komunikować. W ten sposób można stworzyć ciekawą mieszankę mocnych stron. Zamiast walczyć ze swoimi słabościami, lepiej zacząć się uzupełniać.

Mam nadzieję, że od dziś lepiej będziesz rozumiała osoby, których mózg jest napędzany inną substancją niż Twój. Zastanów się dobrze, w której jesteś grupie. Czy napędza Cię dopamina i poszukiwanie nagród? A może jesteś napędzana przez acetylocholinę i cenisz sobie ponad wszystko bezpieczeństwo i stabilizację?

Pozdrawiam,

Patryk Wójcik – psycholog.

Bez względu na to, czy jesteś introwertykiem, czy ekstrawertykiem, zapraszam Cię na mojego Facebooka. Na pewno znajdziesz tam coś dla siebie: Psychologia, związki i rozwój osobisty.